Na het tv-kijken valt men / val je niet makkelijk in slaap.

Sterk werkwoord, de -a- verandert in -ä-:

ich schlafe

du schläfst

er, sie, es, man schläft

ihr schlaft.

In het Duits gebruik je voor algemene uitspraken altijd man. Bij du zou je gesprekspartner zich persoonlijk aangesproken voelen en dat kan verkeerd overkomen.

In zin 1 is Jonathan onderwerp.

In zin 2 is Jonathan (hem) lijdend voorwerp: ihn.

Onderwerp in zin 2: ihr (habt ihn gesehen).

Korte zinnen bestaan vaak uit een onderwerp, een werkwoord (persoonsvorm) en een lijdend voorwerp, dus 4e naamval.

etwas erfinden, die Erfindung: iets uitvinden, de uitvinding

herausfinden: erachter komen (kort: rausfinden)

ausfinden: geen bestaand woord

De lange -ö- spreek je uit als in meubel/heuvel.

De -ei- lijkt in het Duits meer op -ai-.

Er bestaat ook een -ai-: der Kaiser, der Monat Mai, der Mais.

De klank -oe-: schrijf je in het Duits als -u-.

Het Duits kent geen klank als het Nederlandse ui.

De Duitse uitroep 'Ui!' (uitspraak: oei): = Ojé, net als in het Nederlands o jee(tje).

Tschö mit ö is een verbastering van Tschüs! Net als doei! i.p.v. dag!