Wissen is een onregelmatig werkwoord:

ich weiß - du weißt

er, sie, es, der/mein Bruder weiß, na -ei- schrijf je -ß- 

wir wissen, na een korte klinker schrijf je -ss-.

Bescheid wissen: op de hoogte zijn

ich: onderwerp

ihn: lijdend voorwerp, 4e naamval

Ich habe ihn kennengelernt. Sie hat ihn gesehen. Er hat mich angerufen. 

Korte zinnen van dit type hebben meestal een lijdend voorwerp, dus een zinsdeel in de 4e naamval.

er: 1e naamval

Ich habe ihm (aan hem: meewerkend voorwerp) einen Stift (lijdend voorwerp) geschenkt.

Die Disco + in: als je kunt vragen "waar is het?", dan volgt de 3e naamval. In die Disco gehen: de vraag luidt dan "waarheen?", dan volgt de 4e naamval.

sich bewähren: zichzelf bewijzen

etwas hat sich bewährt: zijn waarde bewezen, is beproefd / als geschikt/betrouwbaar bewezen

bewiesen: bewezen (feit)

erwiesen: is gebleken 

bewaard: bewahrt geblieben / worden

Ik heb iets bewaard, niet weggedaan: Ich habe es bewahrt / aufgehoben.

De -ss- geeft aan dat de klinker kort wordt uitgesproken:

der Fluss.

Voor een -ß- of een enkele -s- is de klinker langer: der Fuß.

das Mus [lange oe als in koe]: (appel)moes, brij

Het principe is dat Duitse klinkers iets langer worden uitgesproken dan in het Nederlands (der Mut, das Tor, das Gras, der Weg), behalve als er dubbele medeklinkers volgen: ss/ll/mm/nn en ch/ck/st/sch - die Lust, der Gast, das Dach.